23 lipca 2004 roku w Mostarze hucznie świętowano oddanie do użytku od kilku lat odbudowywanego według pierwotnych założeń konstrukcyjnych mostu, który od wieków stanowił symbol spójności narodowej, łączności przeplatających się kultur. Chrześcijaństwo – katolicyzm i prawosławie – oraz islam to typowa dla Bośni i Hercegowiny, ale i dla całego Półwyspu Bałkańskiego mieszanka, która nieustannie stawała się przyczyną bądź elementem rozmaitych sporów.

Historia tej sfinansowanej przez Turków budowli opleciona jest wieloma legendami. W zależności od narodowości, wyznania opowiadającego prezentuje się następująco. Mostarscy muzułmanie sądzą, iż „Sułtan Sulejman miał usłyszeć o niezwykłej urodzie kobiety zwanej Mara Lehovkinja i poprzysiągł, że ją pocałuje, żywą lub martwą. Rozpoczął długie oblężenie miasta Promin, gdzie mąż Mary był królem. Kiedy ten zorientował się, że oddziały sułtana za chwilę wtargną do miasta, ściął swą żonę i wrzucił jej głowę i ciało do głębokiej rzeki, aby Sulejman nie mógł dotrzymać przysięgi. Chcąc jednak wywiązać się z niej i utrzymać tron, Sulejman wyznaczył wysoką nagrodę dla tego, kto zdobędzie zamek i dostarczy mu ciało Mary. Pewien Huso z Mostaru wyłowił głowę z głębin rzecznych przyniósł ją sułtanowi, zaś niejaki Ahmo z Višegradu odnalazł ciało. Po pocałowaniu głowy Mary, Sulejman wezwał ich do siebie i zapytał, jakie nagrody pragną za usługę. Każdy z nich poprosił o wybudowanie mostu: jednego na rzece Neretwie w Mostarze, drugiego na Drinie w Višegradzie. Sułtan dotrzymał słowa i wzniósł mosty” (cytat za: Bozidar Jezernik, “Dzika Europa. Bałkany w oczach zachodnich podróżników”). Inni zaś wierzą, iż architekt mostu, Mimar Sinan, tuż po  zaprojektowaniu mostu  zwątpił w  możliwość powodzenia w przyszłej budowie. Po jakimś czasie od porzucenia planów budowy miejscowy cieśla wykonał tą mizerną pracę wyłącznie własnymi rękami. Tak powstał most na Drinie.

Obecnie zrekonstruowany most dumnie reprezentuje historię Mostaru, dając nadzieję na ponowne odbudowanie, zniszczonych przez wojenne wydarzenia, więzów pomiędzy wieloetnicznymi mieszkańcami.